عشق يعني خون دل يعني جفا عشق يعني درد و دل يعني صفا عشق يعني يك شهاب و يك سراب عشق يعني يك سلام و يك جواب عشق يعني يك نگاه و يك نياز عشق يعني عالمي راز و نياز

زرد است که لبریز حقاقیق شده است

                       تلخ است که با مرگ موافق شده است

         عاشق نشدی و گرنه میفهمیدی.....

                                                    پاییز بهاریست که عاشق شده است!

 

 

از کوچه‌ی خاطره گذر کردم باز
 
                   از غربت خود تا تو سفر کردم باز
 
                                           با دلــی پــر امیــد و انتظار
 
                                                              شاید از دور آید بوی تو یار


دو چشم منتظر خیره به راه

                    می‌بارنــد از شــوق تـو مــاه

                                    زمزمه بر لب می‌کنم این جمله را

                                                      عاشقت هستــم بــی چــون و چـرا


همچنان با یـاد تو سر می‌کنم
 
                      بــی تـو پوچــی از بر می‌کنم

                                     در دل از خدا آرزویــی می‌کنم

                                                      برای دیدنت رو به سویی می‌کنم


تا نوری آیــد بر زمیــن از آسمــان

                     نوری که دارد از تو تنها یک نشان

                                      آن نور، راه عـبــور من و توست

                                                        آن نشان، عشــق میان من و توست

 

 

 

به خاطر دلم شده یه شب بیا بخوابم

برای لحظه ای شده بیا بمون کنارم

نکنه یه روز بری سفر بری یه روزی بی خبر

دلم می گیره نازنین بیا منو با خودت ببر

هرچی بخوای همون می شم برات می مونم همیشه

اگه بگی دوسم داری هر چی بخوای همون می شه

بخاطر تو از خودم از همه دنیا می گذرم

دنیا چیه بخاطرت از دل و جونم می گذرم

هر چی که عشقه با نگام نثار چشمات می کنم

گلای دنیا رو همه نثاردستات می کنم

هرچی بخوای همون می شم برات می مونم همیشه

اگه بگی دوسم داری هر چی بخوای همون می شه

ستاره ها ی آسمون کمه بریزم رو سرت

عطر یه دنیا گل سرخ می گیرم از عطر تنت

خورشید وماه می گیرم ازآسمون اون چشات

دنیا رو آتیش می زنم با حرم داغ نفسات

هرچی بخوای همون می شم برات می مونم همیشه

اگه بگی دوسم داری هر چی بخوای همون می شه

 

 

مدتهاست که نگریستم

مدتهاست که ننوشتم

مدتهاست که بار غم را ز خود دور نکرده ام

دلم گرفته...
نمیتوانم اشک بریزم
کوه غصه هایم شکنجه ی سختی به قلب بیمارم میدهد

چقدر سخته
عزیزی را دوست بداری
که آن را ز تو دور کنند

چقدر سخته
عزیزی را دوست بداری
که دیگران نیز در به دست آوردن او همراهیت نکنند

چقدر سخته
حرف هایی را تحمل کنی
و در جواب فقط سکوت کنی

چقدر سخته
تهمت هایی را بشنوی
و تنها مسکن دردت
تنهایی و تاریکی شب باشد
و دفتر خاطراتت...
و سخت تر این باشد که حتی نتوانی به آن عزیز بگویی دوستش داری...

در تنهایی چشمهایم بی اختیار شروع به باریدن میکند
و چهره ی زیبایش تسکینی برای قلب بیمارم میشود

اما افسوس...
او دیگر نیست و قلبم تنها تر از گذشته
به روزهای با او بودن می اندیشد...

اما افسوس...
او دیگر نیست و قلبم تنها تر از گذشته به امید
بازگشت او میتپد...

اما افسوس...او دیگر نیست...

 

زیبایم کجاست؟

لبانش خندان است یا که لرزان؟

چشمانش چه؟

هنوز قشنگ است یاکه خاموش شد آن برق مهربان؟!

قلب اوکلبه ی عشقش، هنوزمی تپد به گرمی؟

یا که سردشد مهراوزمن؟

خداوندا امواج صدایش دیگر نمیرسد به گوشم

راه چشمانش دیگر نمی گیرد پی من

لبانش خاموش است و

دستانش دیگر نمی فشارد دستانم را

حیف گذشت آن روزهای زیبا!

دوستت دارم تا اخرین قطره خونم

دوستت دارم تا اخرین ثانیه های عمرم

فقط بدون دوستت دارم

دوست دارم با تمام تلخی هاش دوست دارم با هم ی اضطرابش

دوست دارم با همه ی دلواپسی هاش دوست دارم با تموم بی وفایی هاش

دوست دارم با تموم وجودم توهم دوسم داشته باش

دلم می خواد با صدای بلند فریاد بزنم که دوست دارم تا همه بشنون که چه حسی بهت دارم 

دوست دارم آرزوی من  با تمام شیرینی هات و تلخی هات

تو هم دوسم داشته باش...

دوست دارم ای عزیزترین کسم                             

دوست دارم آرزوی من.....

تا فهمیدی دوستت دارم دلم برات بازیچه شد

خواستم که نفرینت کنم اما دلم راضی نشد

طفلی دلم نمی دونست می خوای که اونو بشکنی

زیاده حرفای دلم خودت نخواستی بشنوی

چرا نخواستی بشنوی هق هق شبونم رو

چرا خواستی بشکنی منو دلو غرورم رو

چی رو می خواستی ببینی اینکه دارم داغون میشم

من که گفته بودم بمون واسه شب هات بارون میشم

پس چرا رفتی از پیشم ،خیلی ساده

این نبود حق من که تو بازی کنی با این دل خسته و پر درد من

جواب این همه اشک رو بگو چه جور می خوای بدی

فکر نمی کردم یه روز منو تنها بذاری بری...

یادت میاد منو تو آتیشه عشقت میسوزوندی 

منو با طعنه و حرفات جلو همه می کوبوندی

قلب مهربونه منو چه ساده زدی شکوندی

دیدی آخرشم رفتی اینجا گذاشتی و نموندی

 توی آخرین تماست گفتی از یاد تو رفتم

 گفتی عاشقی دروغه از هوس بود هر چی گفتم

دلمو چه ساده باختم به نگاه پر فریبت

 چه آتشی می سوزونه اون دو تا چشم نجیبت

 دیگه حرمتی نذاشتی واسه این دل دیوونه

 دلمو شکستی ، باشه تو فقط یادت بمونه

 بعد تو جایی ندارم واسه موندن ای غریبه

 رفتنت راستی محضه، نه دروغه نه فریبه

چي بگم از كجا بگم دردمو با كيا بگم

بهتره كه دم نزنم حرفي از عشم نزنم

از عشقي كه گم شد و رفت عاشق مردم شد و رفت

عشقي كه بي فروغ نبود براي من دروغ نبود

بغض نشسته تو گلوم وقتي نشستي رو به روم

من از خودم چرا بگم بايد از اون چشم ها بگم

خيره تو چشم مست تو دست ميدم به دست تو

دل از زمونه ميكنم حرف دلم رو ميزنم

چه حالتي داره چشات نرگس بيمارچشات

چشم تو خوابم مي كنه مست و خرابم مي كنه

وقتي نشستي رو به من از عاشقي بگو به من

بزار چشمات دل ببره اين جوري باشه بهتره

چشمات اگر پس نزنن چشم هاي سر سپردمو

ميشه فراموش كنم خاطره هاي مردمو

آموخته‌ام: که عشق مرکب حرکت است، نه مقصد حرکت

آموخته‌ام: که اين عشق است که زخم‌ها را شفا مي‌دهد، نه زمان

آموخته‌ام: که که مهم بودن خوب است، اما خوب بودن از آن مهم‌تر

آموخته‌ام: که تنها اتفاقات کوچک زندگي است که زندگي را تماشايي مي‌کند

آموخته‌ام: که پروردگار يکتا همه چيز را در يک روز نيافريد، پس چطور مي‌شود که همه چيز را در يک روز به دست آورد

آموخته‌ام: که چشم‌پوشي از حقايق آنها را تغيير نمي‌دهد

آموخته‌ام: که در جستجوي محبت وخوشبختي زماني براي تلف کردن وجود ندارد

آموخته‌ام: که اگر در ابتدا موفق نشدم، با شيوه‌اي جديد تر دوباره بکوشم

آموخته‌ام: که موفقيت يک تعريف دارد؛ آن هم باور داشتن موفقيت است

آموخته‌ام: که تنها کسي مرا شاد مي‌کند که ميگويد تو مرا شاد کردي

آموخته‌ام: که گاهي مهربان بودن، بسيار مهم تر از درست بودن است

آموخته‌ام: که هرگز نبايد به هديه‌يي که از طرف کودکي داده مي شود، نه گفت

آموخته‌ام: که در آغوش داشتن کودکي به خواب رفته، يکي از آرامش بخش‌ترين حس هاي دنيا را درون آدمي بيدار مي‌کند

آموخته‌ام: که زندگي مثل طاقه پارچه است. هر چه به انتهاي آن نزديک مي‌شود، سريع‌تر مي‌گذرد

آموخته‌ام: که بايد شکرگزار باشيم که هر چه از خدا مي‌خواهيم، به ما نمي‌دهد

آموخته‌ام: که وقتي نوزادي انگشت کوچک شما را در مشت کوچکش مي‌گيرد، در واقع شما را به اسارت زندگي مي‌کشد

آموخته‌ام: که هر چه زمان کمتري داشته باشيم، کارهاي بزرگتري انجام مي‌دهيم

آموخته‌ام: که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمکش نيستم، دعا کنم

آموخته‌ام: که زندگي جدي است ولي ما نياز به دوستي داريم که لحظه‌اي با او از جدي بودن دور باشيم

آموخته‌ام: که تنها چيزي که يک شخص مي‌خواهد فقط دستي است براي گرفتن دست او وقلبي براي فهميدنش

آموخته‌ام: که لبخند ارزان‌ترين راهي است که مي‌توان نگاه را وسعت بخشيد

آموخته‌ام: که باد با چراغ خاموش کاري ندارد

آموخته‌ام: که به چيزي که دل ندارد، نبايد دل بست

آموخته‌ام: که خوشبختي، جستن آن است نه پيدا کردن آن

بوسه يعني وصل شيرين دولب. بوسه يعني عشق در اعماق شب. بوسه يعني مستي از مشروب

عشق. بوسه يعتي آتش و گرماي تب. بوسه يعني لذت از دلدادگي ،لذت از شب لذت از ديوانگي.

بوسه يعني حس خوبه طعم عشق ، طعمه شيريني به رنگ سادگي . بوسه يعني آغازي براي ما

شدن. لحظه اي با دلبري تنها شدن. بوسه اتش ميزند بر جسم و جان . بوسه بر ميدارد اين شرم

از ميان. بوسه يعني شادي و شور و نشاط . بوسه يعني عشق خالي از گناه. بوسه يعني قلب تو از

آنه من. بوسه يعني تو هميشه ماله من